شست با حضور دکتر سید روح‌الله حسینی، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در کابل، استاد اسدالله ضیا، روان‌شناس و رئیس پیشین دانشگاه تاج، پرفسور رحیم ابراهیم، نویسنده و پژوهشگر، استاد عبدالغفار ریعان شمالی، نویسنده و فعال فرهنگی، استاد محمدتقی واحدی، نویسنده و استاد دانشگاه، دکتر هاشمی فرهام، شاعر و مدرس، مهدی عبداللهی، از فعالان فرهنگی شبرغان، و شماری زیادی از شاعران، نویسندگان و فرهنگیان بلخ در فضایی صمیمانه برگزار شد.خلیق بخشی از حافظه فرهنگی بلخ بوددکتر سید روح‌الله حسینی، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در کشور، در سخنان خود با گرامی‌داشت یاد استاد صالح‌محمد خلیق، وی را شخصیتی چندبعدی خواند که بخش بزرگی از زندگی خود را وقف فرهنگ، تاریخ و هویت بلخ کرده بود.

وی با اشاره به جایگاه فرهنگی استاد خلیق گفت: «سخن گفتن از خلیق تنها سخن گفتن از یک شاعر و نویسنده نیست؛ او بخشی از حافظه فرهنگی بلخ بود و نام و آثارش با تاریخ، ادبیات و هویت فرهنگی این سرزمین پیوندی عمیق داشت.»رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران افزود: «اگر بخواهیم شخصیت استاد خلیق را در یک جمله خلاصه کنیم، می‌توان گفت: صالح‌محمد خلیق مردی بود که بلخ را زیست، بلخ را سرود و بلخ را نوشت.»حسینی تأکید کرد که استاد خلیق، بلخ را صرفاً یک جغرافیا نمی‌دانست، بلکه آن را مفهومی فرهنگی، تاریخی و تمدنی تلقی می‌کرد و تلاش داشت حافظه تاریخی و ادبی این سرزمین را برای نسل‌های آینده ثبت و ماندگار سازد.آثار و میراث علمی استاد خلیقوی با اشاره به آثار ادبی استاد خلیق گفت که شعر او با تاریخ، هویت، انسان و سرزمین پیوندی ناگسستنی داشت و نشان داد که ادبیات می‌تواند افزون بر آفرینش زیبایی، حافظه تاریخی و فرهنگی یک جامعه را نیز حفظ کند.

وی با اشاره به جایگاه فرهنگی استاد خلیق گفت: «سخن گفتن از خلیق تنها سخن گفتن از یک شاعر و نویسنده نیست؛ او بخشی از حافظه فرهنگی بلخ بود و نام و آثارش با تاریخ، ادبیات و هویت فرهنگی این سرزمین پیوندی عمیق داشت.»رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران افزود: «اگر بخواهیم شخصیت استاد خلیق را در یک جمله خلاصه کنیم، می‌توان گفت: صالح‌محمد خلیق مردی بود که بلخ را زیست، بلخ را سرود و بلخ را نوشت.»حسینی تأکید کرد که استاد خلیق، بلخ را صرفاً یک جغرافیا نمی‌دانست، بلکه آن را مفهومی فرهنگی، تاریخی و تمدنی تلقی می‌کرد و تلاش داشت حافظه تاریخی و ادبی این سرزمین را برای نسل‌های آینده ثبت و ماندگار سازد.آثار و میراث علمی استاد خلیقوی با اشاره به آثار ادبی استاد خلیق گفت که شعر او با تاریخ، هویت، انسان و سرزمین پیوندی ناگسستنی داشت و نشان داد که ادبیات می‌تواند افزون بر آفرینش زیبایی، حافظه تاریخی و فرهنگی یک جامعه را نیز حفظ کند.

در ادامه این نشست، سیدسکندر حسینی بامداد نیز فقدان دکتر صالح‌محمد خلیق را ضایعه‌ای بزرگ برای جامعه فرهنگی کشور دانست و گفت: استاد خلیق تنها شاعر و نویسنده نبود، بلکه با ایجاد انجمن‌های ادبی و فراهم‌سازی زمینه فعالیت‌های فرهنگی، در تربیت چندین نسل از شاعران و نویسندگان بلخ نقش اساسی ایفا کرد.

همچنین استاد عبدالغفار ریعان شمالی با اشاره به ابعاد مختلف شخصیت استاد خلیق اظهار داشت: «استاد خلیق شاعر، نویسنده، پژوهشگر و آموزگار بود؛ اما شخصیت علمی و ادبی او به همین عناوین محدود نمی‌شود و هر یک از این ابعاد، خود نیازمند پژوهش و بررسی مستقل است.»در بخش پایانی این محفل، شماری از شاعران از جمله مجید خاکسار، محمدالله احساس، نثار شهریور، سهراب سوشیان، حمزه عابر، سید شاه اسماعیل‌زاده، محمدآقا طیبی (جوینده) و دیگران، اشعاری را در رثای استاد صالح‌محمد خلیق قرائت کردند.این نشست ادبی با قرائت فاتحه و دعای خیر به روح استاد صالح‌محمد خلیق پایان یافت.بررسی‌ها نشان می‌دهد که تلاش‌های بی‌وقفه استاد خلیق در ثبت و ماندگاری تاریخ و ادبیات بلخ، میراثی ارزشمند برای نسل‌های آینده به جای گذاشته است.ناظران می‌گویند تأکید سخنرانان بر ادامه راه علمی و فرهنگی استاد خلیق و دیجیتال‌سازی آثار وی، نشان از ضرورت پاسداری از این سرمایه‌های ملی دارد. به گفته صاحب‌نظران، تجلیل از مفاخر فرهنگی، نه تنها وظیفه ملی است، بلکه می‌تواند الهام‌بخش نسل جوان برای شناخت بهتر هویت و تاریخ خود باشد.